HAYDAR ERGÜLEN

TREN; BİR HATIRA DEFTERİ

TREN; BİR HATIRA DEFTERİ

Tren bir defter. Yalnızlığa da yeter, beraberliğe de. “Açılmış bir defter kolay kapanmaz ki”, Akif Kurtuluş’un bir dizesiydi, yalnızlığın defterinin kolay dolmayacağını da Oktay Rifat…
“…SESİNİ GÖRESİM GELDİ”

“…SESİNİ GÖRESİM GELDİ”

Denize bakarak treni özlemek… Hep tersi özlenir aslında. Ankara gibi, Eskişehir gibi, Konya, Erzurum, Sivas, Erzurum, Diyarbakır gibi denizaşırı değil ama ‘trenaşırı’ şehirlerde, ‘şu tren…

BU SEFER UZUN…

Yahya Kemal Beyatlı’nın “Sessiz Gemi” şiirini ilk duyduğumda orta 2’ye gidiyordum. Orta 2: Terk yeri. Orta’yı ikiden terk edenler matematik yüzünden terk etmişlerdir çoğun. Hayatın…
TREN CEMİ

TREN CEMİ

Attila İlhan’ın (o varken hayatta başka ‘Kaptan’ tanımam, baştan söyleyeyim) çakır şiirleri de vardır, dizelerin ‘damalı’nın ön sol camından dışarı şöyle hafiften italik gibi yaslandığı…
BU TREN ÇOCUKLUĞA GİDER…

BU TREN ÇOCUKLUĞA GİDER…

Tren ve kitap yolcusu aynı kişidir: İkisi de çocuktur bence. İkisi bir çocuk kişidir. İkisi bir çocuk kişi olan, ikisinden bir çocukluk çıkan kişiye ‘erken’…